Acne kan verdwijnen zonder een spoor achter te laten.
Maar na diepere of langdurige ontstekingen kan de
huid blijvend veranderen. Er kunnen kleine putjes
ontstaan, bredere verdiepingen of juist verheven
littekens.
We noemen dit allemaal acnelittekens, maar voor
de behandeling maakt het nogal wat uit
welk type litteken er is ontstaan.
Een smal en diep putje gedraagt zich anders dan
een brede, oppervlakkige verdieping. En een
verheven litteken vraagt weer om een heel
andere benadering.
Daarom kijk ik bij acnelittekens niet alleen
naar hoeveel littekens iemand heeft. Ik kijk
vooral naar de vorm, diepte, begrenzing
en de huid rondom het litteken.
In dit artikel leg ik de belangrijkste soorten
acnelittekens uit en waarom dat onderscheid
belangrijk is voordat je een behandeling kiest.
Weet je niet welk soort acnelittekens je hebt?
Tijdens een gratis kennismaking kijk ik naar
de vorm en diepte van de littekens en bespreken
we welke behandelmogelijkheden er zijn.
Acne is een ontstekingsaandoening van de
talgklierfollikel. Niet iedere ontsteking
veroorzaakt een litteken. Bij veel puistjes
herstelt de huid zonder dat er een blijvende
verandering in de structuur achterblijft.
Wanneer een ontsteking dieper in de huid
plaatsvindt of langer aanwezig blijft,
kan meer van het omliggende weefsel
betrokken raken. Tijdens het herstel
wordt beschadigd weefsel afgebroken
en opnieuw opgebouwd. Collageen
speelt daarin een belangrijke rol.
Wanneer tijdens die genezing onvoldoende
nieuw weefsel wordt gevormd, kan een
verdiept of atrofisch
acnelitteken achterblijven.
Wordt juist te veel littekenweefsel
gevormd, dan kan een
hypertrofisch litteken
of keloïd ontstaan.
Dat is een belangrijk onderscheid:
niet ieder acnelitteken gaat de huid in.
Sommige littekens komen juist
boven het huidoppervlak te liggen.
De bekende putjes en deukjes na acne noemen we
atrofische acnelittekens.
Een deel van het litteken ligt dan lager
dan de omliggende huid.
Vooral bij licht dat schuin over de huid
valt, kunnen deze structuurverschillen
veel duidelijker zichtbaar worden.
In de dermatologische literatuur worden
atrofische acnelittekens meestal verdeeld
in drie hoofdtypen:
ice-pick scars, boxcar scars
en rolling scars.
In de praktijk is het overigens lang
niet altijd zo netjes verdeeld.
Ik zie regelmatig meerdere typen
littekens tegelijkertijd in dezelfde huid.
Ice-pick scars zijn smalle
en relatief diepe acnelittekens.
Aan het huidoppervlak kan de opening
heel klein zijn, terwijl het litteken
verder de huid in doorloopt.
Ze kunnen eruitzien alsof er met een
fijn puntje in de huid is geprikt.
Juist door die smalle en diepe vorm
gedragen ze zich anders dan bredere,
oppervlakkigere littekens.
Een behandeling die bij een oppervlakkig
acnelitteken goed werkt, geeft daarom
niet automatisch dezelfde verbetering
bij een diep ice-pick litteken.
Boxcar scars zijn meestal
breder dan ice-pick scars en hebben
duidelijker begrensde randen.
Ze kunnen relatief oppervlakkig zijn,
maar ook dieper in de huid liggen.
De breedte, diepte en scherpte van
de randen bepalen voor een belangrijk
deel hoeveel de huidstructuur
is veranderd.
Juist binnen deze categorie kunnen
de verschillen groot zijn.
Een oppervlakkig boxcar litteken
kan daarom om een andere aanpak
vragen dan een duidelijk dieper exemplaar.
Rolling scars zijn meestal
breder en minder scherp begrensd.
Hierdoor kan de huid een golvende
of ongelijkmatige structuur krijgen.
Het bijzondere is dat deze littekens
bij egaal licht soms nauwelijks opvallen,
terwijl ze bij licht dat van opzij
over de huid valt ineens veel
duidelijker zichtbaar worden.
Bij sommige rolling scars kunnen
bindweefselstrengen onder het litteken
een rol spelen. Het litteken is dan
als het ware naar beneden getrokken.
Ook dat is belangrijk om te herkennen,
omdat niet iedere behandeling hetzelfde
aangrijpingspunt heeft.
Ja. Dat zie ik in de praktijk zelfs regelmatig.
Op één wang kunnen bijvoorbeeld enkele
diepere ice-pick littekens zitten,
naast oppervlakkige boxcar littekens
en een wat golvende structuur
door rolling scars.
Dat is precies waarom één standaardbehandeling
voor acnelittekens
eigenlijk een te simpele gedachte is.
Het kan soms logischer zijn om verschillende
technieken te combineren of behandelingen
na elkaar in te zetten.
Niet ieder acnelitteken is een putje.
Acne kan ook verheven littekens
veroorzaken.
Bij een hypertrofisch litteken is tijdens
de wondgenezing te veel littekenweefsel
gevormd. Het litteken komt daardoor
boven het omliggende huidoppervlak
te liggen, maar blijft in principe
binnen de begrenzing van de
oorspronkelijke beschadiging.
Een keloïd kan verder
groeien dan het oorspronkelijke gebied
van de ontsteking of beschadiging.
Deze littekens kunnen na acne
bijvoorbeeld voorkomen op de
kaaklijn, borst, schouders en rug.
Aanleg voor hypertrofische littekens
en keloïden verschilt per persoon.
Het onderscheid met een atrofisch
litteken is belangrijk. Bij een
verdiept litteken is plaatselijk
weefsel verloren gegaan.
Bij een hypertrofisch litteken
of keloïd is juist sprake
van overmatige littekenvorming.
Daar hoort dus niet automatisch
dezelfde behandeling bij.
Dit is iets waar ik in de praktijk
veel verwarring over zie.
Na een puistje kan een vlak rood
of roze plekje achterblijven.
Ook kan na een ontsteking extra
pigment ontstaan, waardoor een
bruin of donkerder plekje zichtbaar blijft.
Wanneer het huidoppervlak op die plek
gewoon glad is, is vooral
de kleur veranderd en niet
de structuur van de huid.
Dat is dus iets anders dan
een atrofisch acnelitteken.
Een behandeling voor een putje
hoeft niet de beste behandeling
te zijn voor een rood of bruin
restplekje.
Bij acnelittekens kunnen niet alleen putjes of verdiepingen zichtbaar zijn,
maar ook rode, bruine of andere kleurverschillen. Met
medische camouflagetherapie
kun je geschikte kleurverschillen tijdelijk minder opvallend maken,
bijvoorbeeld terwijl je huid herstelt of wanneer je nog geen behandeling wilt.
Camouflage verandert de structuur van de huid niet: een ice-pick-,
boxcar- of rolling litteken wordt er niet mee opgevuld. Ook bij
verheven littekens blijft het reliëf aanwezig. Wel kan een passende
kleurcorrectie helpen om het contrast met de omliggende huid te verminderen.
Bij actieve acne of een huid die nog herstelt van een behandeling,
beoordeel ik eerst welke producten geschikt zijn en wanneer je ze veilig kunt gebruiken.
Heb je putjes, roodheid, pigment
of een combinatie daarvan?
Dat onderscheid is belangrijk
voor de behandeling. Tijdens
een gratis kennismaking
beoordeel ik het totale
huidbeeld en bespreken
we de mogelijkheden.
De eerste vraag is voor mij niet:
welke behandeling zullen we doen?
De eerste vraag is:
wat zie ik eigenlijk in de huid?
Is vooral de oppervlakkige textuur onregelmatig?
Is er sprake van een duidelijker structureel defect?
Gaat het om één diep litteken of om een groter
huidgebied? Is er nog actieve acne?
En zie ik daarnaast ook roodheid of pigment?
Pas daarna wordt het interessant om naar
een behandeling te kijken. Bij Medicadermis
kan ik afhankelijk van het huidbeeld
onder andere microneedling, TCA
en ResurFX inzetten voor verschillende
aspecten van acnelittekens.
Bij microneedling worden met zeer fijne
naaldjes gecontroleerde microkanaaltjes
in de huid gemaakt. De herstelreactie
die daarop volgt stimuleert onder andere
de aanmaak en reorganisatie van collageen.
Ik gebruik microneedling vooral wanneer
ik de textuur van de huid
wil verbeteren, bijvoorbeeld bij een
onregelmatig huidoppervlak en daarvoor
geschikte oppervlakkige tot matig
verdiepte acnelittekens.
TCA werkt anders. Hierbij wordt
met trichloorazijnzuur een
gecontroleerde chemische reactie
in de huid opgewekt.
Een TCA-peeling kan over een groter
huidgebied worden gebruikt voor
intensievere huidvernieuwing.
Bij bepaalde acnelittekens kan
TCA ook heel gericht en lokaal
worden toegepast.
Welke toepassing zinvol is,
hangt onder andere af van
het type litteken, de diepte
en het huidtype.
Wanneer de structuur van de huid
duidelijker is veranderd, kan fractionele
laserbehandeling interessant worden.
Bij Medicadermis werk ik met de
Lumenis ResurFX 1565 nm,
een niet-ablatieve fractionele laser.
De laser brengt gecontroleerde
microscopische thermische behandelzones
in de huid aan, met intact weefsel ertussen.
Daarmee wordt een herstel- en
remodelleringsproces in de dermis
gestimuleerd. Ik gebruik ResurFX
daarom vooral wanneer ik sterker
op de onderliggende huidstructuur
wil werken.
Wanneer er nog regelmatig nieuwe
diepe ontstekingen ontstaan,
kijk ik niet alleen naar
de bestaande littekens.
Het is weinig zinvol om
uitsluitend littekens
te behandelen terwijl
er tegelijkertijd nieuwe
ontstekingen ontstaan
die opnieuw littekens
kunnen achterlaten.
Afhankelijk van de huid
kunnen huidverzorging,
zorgvuldig uitreinigen,
peelings en bij daarvoor
geschikte inflammatoire
acne M22 IPL onderdeel
zijn van het behandeltraject.
Bij ernstige acne of
snel optredende littekenvorming
kan beoordeling en behandeling
via huisarts of dermatoloog
belangrijk zijn.
Ja. Een acnelitteken wordt
niet na een bepaalde tijd
ineens onbehandelbaar
omdat het al jaren bestaat.
Belangrijker zijn het
type litteken, de diepte,
de huid en de individuele wondgenezing.
Ook eerdere behandelingen
en het huidtype spelen mee.
Daarom spreek ik liever
over het verbeteren
van acnelittekens
dan over het volledig
verwijderen ervan.
Een volledig gladde
huid kan ik niet beloven.
Bij geschikte littekens
kan een egalere huid,
waarbij de putjes,
verdiepingen en overgangen
minder opvallend worden,
wel een behandeldoel zijn.
Atrofische acnelittekens worden
meestal onderverdeeld in
ice-pick, boxcar
en rolling scars.
Daarnaast kunnen na acne
hypertrofische littekens
en keloïden ontstaan.
Die laatste twee zijn
verheven in plaats van verdiept.
Dat hangt af van de diepte,
vorm en de huid eromheen.
Smalle, diepe ice-pick littekens
kunnen bijvoorbeeld om een
gerichtere behandeling vragen
dan oppervlakkige boxcar littekens.
Bij rolling scars kunnen
onderliggende bindweefselstrengen
een rol spelen.
Ja. Ice-pick, boxcar
en rolling scars kunnen
tegelijkertijd in dezelfde
huid voorkomen. Daarnaast
kunnen ook roodheid en
pigmentvlekjes aanwezig zijn.
Niet automatisch. Wanneer
de huid glad is gebleven
maar alleen de kleur is
veranderd, kan sprake zijn
van post-inflammatoire
roodheid of pigmentverandering.
Bij een atrofisch acnelitteken
is juist de
structuur van de huid
veranderd.
Dat hangt af van het type
litteken, de diepte,
het huidtype en het
totale huidbeeld.
Bij Medicadermis kan ik
onder andere microneedling,
TCA en ResurFX inzetten.
Bij rode of bruine
restvlekjes kunnen
juist andere behandelingen
geschikter zijn.
Je hoeft zelf niet vast
te stellen of je ice-pick,
boxcar of rolling scars hebt.
En je hoeft ook niet vooraf
te kiezen tussen TCA,
microneedling en ResurFX.
Tijdens een gratis kennismaking
kijk ik naar de littekens zelf,
maar ook naar de huid eromheen.
Daarbij beoordeel ik onder
andere de diepte en begrenzing,
of er nog actieve acne aanwezig
is en of roodheid of pigment
een deel van het probleem vormt.
Daarna kan ik uitleggen
wat ik zie, welke behandeling
ik passend vind en ook wanneer
ik verwacht dat een bepaalde
techniek juist weinig zal toevoegen.
Voor dit artikel heb ik
onder andere gebruikgemaakt
van onderstaande
wetenschappelijke publicaties.
Connolly D, Vu HL,
Mariwalla K, Saedi N.
Hession MT, Graber EM.
Jacob CI, Dover JS, Kaminer MS.
Ong MWS, Bashir SJ.
Ogawa R.
Wetenschappelijk onderzoek
naar de behandeling van
acnelittekens verschilt
onder andere in littekentype,
huidtype, gebruikte apparatuur,
behandelinstellingen en
uitkomstmaten. De verwachte
verbetering wordt daarom
altijd individueel beoordeeld.
Hoe ontstaan acnelittekens?
Atrofische acnelittekens: de bekende putjes na acne
Ice-pick littekens: smal en diep
Boxcar littekens: bredere putjes met duidelijke randen
Rolling littekens: een golvende huidstructuur
Kun je meerdere soorten acnelittekens tegelijk hebben?
Verheven acnelittekens: hypertrofische littekens en keloïden
Een rood of bruin vlekje is niet automatisch een acnelitteken
Kun je acnelittekens en restvlekjes camoufleren?
Waarom het type acnelitteken de behandeling bepaalt
Microneedling: vooral gericht op textuur
TCA: gecontroleerde chemische huidvernieuwing
ResurFX: remodellering van de huidstructuur
Eerst actieve acne onder controle krijgen
Kunnen oude acnelittekens nog behandeld worden?
Veelgestelde vragen over soorten acnelittekens
Welke soorten acnelittekens zijn er?
Welk soort acnelitteken is het moeilijkst te behandelen?
Kun je verschillende soorten acnelittekens tegelijk hebben?
Zijn rode en bruine vlekjes na acne ook littekens?
Welke behandeling is geschikt voor acnelittekens?
Welke behandeling past bij jouw acnelittekens?
Wetenschappelijke literatuur
Acne Scarring—Pathogenesis,
Evaluation, and Treatment Options.
Journal of Clinical and Aesthetic
Dermatology. 2017;10(9):12–23.
Overzicht van het ontstaan en
de classificatie van acnelittekens
en de verschillende behandelmethoden.
Bekijk op PubMed →
Atrophic acne scarring:
a review of treatment options.
Journal of Clinical and Aesthetic
Dermatology. 2015;8(1):50–58.
Overzicht van ice-pick-,
boxcar- en rolling scars
en verschillende behandeltechnieken
voor atrofische acnelittekens.
Bekijk op PubMed →
Acne scarring: a classification
system and review of treatment options.
Journal of the American Academy
of Dermatology. 2001;45(1):109–117.
Klassieke publicatie over de indeling
van atrofische acnelittekens in
ice-pick, boxcar en rolling scars.
Bekijk op PubMed →
Fractional laser resurfacing
for acne scars: a review.
British Journal of Dermatology.
2012;166(6):1160–1169.
Review naar fractionele
laserbehandeling van acnelittekens,
waaronder ablatieve en
niet-ablatieve fractionele technieken.
Bekijk op PubMed →
Keloid and hypertrophic scars
are the result of chronic inflammation
in the reticular dermis.
International Journal of Molecular
Sciences. 2017;18(3):606.
Achtergrond over hypertrofische
littekens en keloïden en waarom
deze wezenlijk verschillen
van atrofische littekens.
Bekijk op PubMed →